Następnie pojechałem do Castleton gdzie zrobiłem kilka zdjęć, w tym jedno wejścia do jaskini zwanej Devil’s Arse

Stamtąd ruszyłem do pobliskiego wąwozu Winnats Pass lecz czarne chmury nadciągnęły a ja, jako że czasu nie miałem, nie poczekałem na lepsze światełko i dwójeczką pod górkę pojechałem dalej wąskimi drogami przez Glossop gdzie wjechałem na powrotną drogę A57 zwaną Snake Road. Mniej więcej w połowie, czyli pośrodku Peak District niedaleko High Peak przystanąłem na chwilę i zrobiłem jeszcze kilka zdjęć korzystając z chwilowego przejaśnienia:

Zajęło mi to raptem może z 10 minut ale wiało tak niemiłosiernie lodowatym wiatrem, że zmarzłem jakbym godzinę pstrykał i nie mogłem aparatu utrzymać (a miałem 2).

Jeszcze coś… Wziąłem ze sobą analoga i cyfrę – pierwszy i ostatni raz! Najpierw robiłem cyfrą: założyć holder z szarą połówką, kadr wstępny, pomiar światła, ustawienie przysłony, ael, af , pstryk, histogram – niedoświetlone (o 1EV! – coś pomiar światła szwankuje ostatnio). Korekta, kadr, wiatr wrr… po chwili ustaje, af, pstryk – sprawdzam – jest OK. Teraz analog: przekładam holder z filtrem, kadr, światło, ustawiam czas 1/125 f8, pstryk – nie sprawdzam bo nie ma co. Gonię do auta, o matko, ale wieje! Wsiadam, odpalam, odjeżdżam… 2km dalej – O Kutwa! A odległość?! Nie ma autofokusa przecież! Zaraz zaraz, co to ja fotografowałem wcześniej? Nie pamiętam teraz, nie mogę się zatrzymać, żeby sprawdzić jak była nastawiona na obiektywie… myślę i myślę. Jest parking, staję, sprawdzam, ufffff – jest ∞